---
# System prepended metadata

title: Untitled

---

# PROSPERI 2 WSTĘP DO STUDIÓW SINOLOGICZNYCH

##   Shih, S. M., Tsai, C. H., & Bernards, B. (2013, January 22). Sinophone Studies. Columbia University Press. – INTRODUCTION + CHAPTERS 1.3; 1.5; 1.6; 2.9; 3.13; 3.14; one more chapter chosen by the student himself/herself. & 
**COŚ TU JEST NIE TAK - POSZEDŁ MAIL DO PROSPERI**
:::success
TO SIE ODNOSI DO OBASZARU BADAŃ DOTYCZĄVYCH JEZYKA I KULTURY CHIŃSKIEJ POZA OBSZAREM CHIN KONTYNENTALNYCH.
Niegdyś niebadano chin pod kontem tworzenia kolonie i dopiero niedawno historycy podjęli się analizy dynastii Qing (1644-1911) jako imeprium wewnątrz azjatyckiego. Badania dotyczą obszarów podbitych przez Qing, np Mongolia, Tybet. Chiny różnią się od imepriow europejski i oceanicznych tym że ich ekspansja dotyczyła terenów lądowych. Współczesne Chiny dziedziczą kolonialne zdobycze imperium Qing (z wyjątkiem Mongolii Zewnętrznej).
Obecnie ludność z podbitych terenów to mniejszości narodowe. 
Badania sinofonijne odnoszące się też to diaspor w innych krajach. Odnoszą się do kultury, historii.

Literatura pisana w języku chińskim 汉语文学- pisana poza Chinami
Literatura chińska 中国文学 - pisana w Chinach

Społeczności sinofonixzne kształtują się przez: kolonializm kontynentalny, kolonializm osiedlowy, (nie)legalną migracje.

Badania sinofoniczne dążą do zaprzestania używania terminu "chińskość" i dostrzeżenie tego że tak wielki obszar jest bardzo zróżnicowany kulturowo i jest bardzo zróżnicowany, to pomoże bardziej kompleksowo zrozumieć historie, kulturę i literaturę. 
:::
:::info
#### INTRODUCTION 
Badania sinofoniczne znajdują się na skrzyżowaniu różnorodnych dyskursów i dziedzin akademickich, które dotychczas nie były ze sobą powiązane. Jednym z obszarów tych badań jest studium kultury językowej kolonii wcześniejszych lub współczesnych, prowadzone przez studia anglojęzyczne i frankofońskie, analizujące dziedzictwo imperializmu brytyjskiego i francuskiego w Azji, na Karaibach i w Afryce. Inne mocarstwa, takie jak Stany Zjednoczone, Niemcy, a później Japonia, oraz te, które osiągnęły szczyt w wcześniejszych okresach, jak Hiszpania i Portugalia, otrzymały znacznie mniejszą uwagę w badaniach postkolonialnych, zwłaszcza Chiny, które wcześniej nie były uznawane za imperium. Dopiero w ostatnich dziesięciu latach amerykańscy historycy Chin przejęli inicjatywę w dokumentowaniu, analizowaniu i teoretyzowaniu historii i natury Chin w okresie dynastii Qing (1644–1911) jako imperium wewnętrznoazjatyckiego, co doprowadziło do powstania tzw. "Nowej historii Qing". Ich szczegółowe badania nad militarnymi podbojami Qing i polityczną kolonizacją obszarów poza "Chinami właściwymi" – Mongolią, Xinjiangiem i Tybetem – spowodowały nowe spojrzenie na rolę Chin w historii ostatnich dwustu lat, zmieniając ich wizerunek z ofiary na imperium.

To późne uznane Chin za imperium zmusza do zastanowienia się nad przyczynami ich wcześniejszego pominięcia, co prowadzi do kwestionowania kryteriów definiujących imperium przed tą zmianą w historiografii Chin. Odpowiedzią wydaje się być to, że modele nowoczesnych imperiów były głównie europejskie i oceaniczne, podczas gdy ekspansja dynastii Qing była nieeuropejska i miała miejsce głównie na kontynentalnej masie lądowej. Europejskość, rozumiana nie tylko jako oznaczenie geograficzne, ale jako konotująca wartości wyższości, racjonalności i oświecenia, które Europa miała rzekomo w sobie i rozpowszechniała poprzez swoje przedsięwzięcia kolonialne, nie dotyczyła Chin, dlatego imperializm dynastii Qing był wygodnie pomijany.

Filozof historii, G. W. F. Hegel, zręcznie powiązał morze z europejskością, co podkreślało, że europejskie państwo jest prawdziwie europejskie tylko w takim stopniu, w jakim ma związki z morzem. Podkreślał, że morska zasada Europy jest środkiem i przyczyną dominacji i wyższości Europy, podczas gdy Azja jest ograniczona swoim statusiem lądowym, dla którego morze jest bez znaczenia. Zasada morska – przyjęcie elementów "przepływu, zagrożenia i zniszczenia" – przynosi spełnienie europejskiemu dążeniu do "założenia" kolonii i jest podstawą europejskiego kolonializmu. Brak tej zasady, a co za tym idzie brak "wyjścia" dla "życia, aby przekroczyć samego siebie", sprawia, że azjatyckie imperia, przez definicję, nie mogły zakładać kolonii i być imperiami. Odpowiedzią na prowokację Hegla jest podkreślenie długiej morskiej historii Chin, jak wielu uczonych zrobiło, by udowodnić, że Chiny nie były lądowe, jak się przypuszczało, oraz uznawanie innej formy kolonializmu dla Chin, co kwestionuje nieuchronne łączenie nowoczesnej imperialnej dominacji z morskim modelem ekspansji.

Tekst dotyczy badań nad sinofonijnymi studiami i ich obszarów zainteresowania. W pierwszym punkcie omówiono konstrukcję historii Chin jako ofiary w ramach hegemonicznej historiografii chińskiej. Mimo że większość narracji opiera się na wydarzeniach po połowie XIX wieku, wskazano, że ten wizerunek ofiary stał się narzędziem legitymizującym narodowy nacjonalizm Chińczyków, mimo iż współczesne Chiny rozwijają się jako jedno z potężniejszych państw. Podważono tę narrację, zauważając, że narodowi nacjonaliści mogą wybiórczo traktować imperializm dynastii Qing jako obciążenie Manchurów, unikając odpowiedzialności za ekspansję Qing jako Hanowie. Współczesne Chiny dziedziczą kolonialne zdobycze Imperium Qing, z wyjątkiem Mongolii Zewnętrznej.

Kolejny obszar zainteresowania to studia nad kolonializmem kontynentalnym dynastii Qing, który rozszerzył terytorium "Chin właściwych" o ponad dwukrotność, a dziedzictwo to nadal ma wpływ na badania sinofonijne. Kolonializm Qing nadal oddziałuje wewnątrz państwa chińskiego, skupiając się na badaniach ludów zkolonizowanych i ich kultur – teraz mniejszości narodowych lub, w oficjalnym języku, "narodowych mniejszości" – w państwie narodowym Chin.

Trzeci obszar badań dotyczy rozprzestrzeniania się imperialnych kultur językowych w diasporze, przy czym zauważa się, że pojęcie diaspory, odnoszące się do osób mających władzę, zwykle zakrywa przemoc przeciwko rdzennym ludom, która towarzyszyła osadnictwu poddanego imperialnemu, np. Francuzom w Quebecu czy Brytyjczykom w Stanach Zjednoczonych i Australii. To osadnictwo zalicza się raczej do kolonizacji osadniczej niż diaspory. Kolonizacja osadnicza jest ciemną stroną historii, która często jest zapomniana, ale wciąż wpływa na relacje etniczne we współczesnych państwach narodowych.

Zasadnicze badania sinofonijne odnoszą się do kultur, historii i społeczeństwa mniejszości, które zdobyły lub zostały zmuszone do przyswojenia standardowego języka mandaryńskiego kosztem swoich języków ojczystych. To kontekst kolonialny badań sinofonijnych. Dodatkowo, badania te zajmują się etnicznymi studiami mniejszościowymi oraz studiami nad językiem, koncentrując się na tworzeniu i rozprzestrzenianiu się kultur sinofonijnych w różnych częściach świata.

Sinophone Multilingualism
W ostatnich latach badacze używają terminu "sinofonijny" w głównej mierze w celach denotatywnych, dosłownie oznaczając "mówiący po chińsku" lub "pisany po chińsku". Wong użyła go, by oznaczyć chińską literaturę amerykańską pisana w języku chińskim, a nie w języku angielskim. Historycy, Crossley, Rawski i Lipman, opisują "mówiących po chińsku" muzułmanów w Chinach jako muzułmanów sinofonijnych, a nie Ujgurów mówiących po językach tureckich. Schiaffini i Maconi z kolei rozróżniają między pisarzami tybetańskimi, którzy piszą w alfabecie tybetańskim, a pisarzami sinofonijnymi. Choć głównym celem tych użycie terminu jest znaczenie, to jednak ich intencja sprowadza się do kontrastu poprzez nadanie nazw: Wong ujawnia stronniczość azjatyckich amerykanistów i pokazuje, że literatura azjatycko-amerykańska jest wielojęzyczna, a Crossley, Rawski i Lipman podkreślają różnice między muzułmanami w Chinach, ich różnymi językami, historiami i doświadczeniami.

W moim wcześniejszym użyciu tego terminu chciałem zwrócić uwagę na niezbędność odróżniania literatury sinofonijnej jako literatury mniejszościowej, a nie chińskiej jako literatury głównej. Poprzez termin "sinofonijny" chciałem określić zbiory tekstów, które zostały nazwane "literaturą pisana w języku chińskim" (huayu wenxue, pisana poza Chinami) w przeciwieństwie do "literatury chińskiej" (Zhongguo wenxue, pisanej w Chinach). Niejednoznaczność semantyczna obu terminów wynika z użycia "chińskiego" w obu przypadkach, co uniemożliwia krytyczną analizę.

Sinofonijna literatura malezyjska jest literaturą mniejszościową, nie w sensie literatury mniejszościowej pisanej w głównym języku (jak w Deleuze i Guattari), ale literaturą mniejszościową pisaną w języku mniejszościowym w danym państwie, walczy o heterogeniczność językową i kulturową w obrębie narodowej literatury Malezji.

Użycie różnorodnych, denotatywnych znaczeń terminu "sinofonijny" pozwoliło mi uznać Sinofonijnych za produkt niezgodnych, ale powiązanych procesów historycznych związanych z różnymi formacjami kolonialnymi (kontynentalnymi, wewnętrznymi, osadniczymi), migracjami Hua i rozpowszechnianiem się języków siniticzych przez wolę lub siłę, co prowadzi do powstania kultur mniejszych i mniejszościowych na marginesach Chin i chińskości w granicach geopolitycznych Chin, jak i poza nimi. Obszary Sinofonijne są rozproszone po całym świecie, a Sinofonijna kultura jest produkowana w różnych miejscach, ale w każdym miejscu Sinofonijna kultura jest lokalną kulturą, w dialogu z innymi kulturami tego miejsca.

Tak zwana "sinofonijność" jest wielojęzyczna i wielokulturowa. Sinofonijna literatura, z tego punktu widzenia, powinna być tłumaczona na język mandaryński jako Huayu yuxi wenxue, literatury rodziny języków sinitic, aby podkreślić wielojęzyczność w obrębie tej rodziny językowej, a nie jako Huayu wenxue lub Huawen wenxue, literatura pisana w standardowym mandaryńskim.

Historical Processes
Sinophone Studies focuses on Sinitic-language communities and cultures both outside China and within ethnic minority communities in China where Mandarin is adopted or imposed. These communities are shaped by three key historical processes: continental colonialism, settler colonialism, and (im)migration, which sometimes overlap.

Continental Colonialism involved the Qing Empire annexing territories like Mongolia, Tibet, and Xinjiang in the 18th century. Sinophone studies examines how ethnic minorities within China speak Mandarin as a willingly acquired or forcefully imposed language, dealing with Han Chinese assimilation pressures.

Settler Colonialism is evident in the influx of Han Chinese to Xinjiang and Tibet, altering demographics and balancing power. Taiwan exemplifies a layered colonialism with the Han Taiwanese in power over indigenous Austronesian peoples, who speak both Austronesian languages and Mandarin.

Sinophone literature reflects these colonial dynamics, as seen in Taiwanese aboriginal writers' negotiation with Han Taiwanese hegemony. Similar situations occur in Malaya and Singapore, where Sinophone Malaysian literature critiques Han immigrants' colonial practices, contrasting with Singapore's adoption of English as the national language, affecting the vitality of Sinophone literature.

(IM)migration from China has led to the formation of old and new Sinophone communities worldwide, influencing countries like Malaysia and the Philippines. The economic power of Chinese Malaysians and Filipinos is notable, though not political power, distinguishing them from settler colonial contexts.

Sinophone literature within nation-states represents minority languages, differing from Deleuze's concept of "minor literature" written in the majority language by Sinophone aboriginal writers in Taiwan. Understanding these power dynamics is crucial when studying Sinophone cultures in various countries.

#### 1.3
Sinophone Studies, Literary or Otherwise
Aby podsumować, koncepcja Sinofonii skupia się na dwóch głównych punktach:

Diaspora ma swój koniec, gdy imigranci osiedlają się i stają się zlokalizowani. Tak zwana "nostalgia" za ziemią przodków często wynika z trudności z lokalizacją, a niekiedy jest wynikiem ucieczki przed rasizmem i warunkami sprzyjającymi osiedleniu. Ważne jest zatem, aby podkreślić, że praktyka kulturowa i polityczna zawsze ma miejsce w konkretnym miejscu. Każdy powinien mieć szansę na stanie się lokalnym.

Społeczność językowa to społeczność zmiany i otwarta społeczność. Kiedy potomkowie imigrantów przestają mówić w językach swoich przodków, przestają być częścią społeczności Sinofonii. Społeczność Sinofonii jest zatem społecznością zmiany, która stopniowo integruje się z lokalnymi społecznościami. Jest to społeczność otwarta, niezdefiniowana przez rasę czy narodowość, lecz przez języki, którymi się posługuje. Podobnie jak anglojęzyczni mówcy nie są koniecznie Brytyjczykami czy Amerykanami, tak samo mówcy Sinofonii nie muszą być Chińczykami z narodowości. Społeczności, najczęściej wielojęzyczne, wyznaczają zatem granice, które są elastyczne i zmiennie.

Co zatem robią badania Sinofonii? Bądź raczej, co mogą robić badania Sinofonii? Na te pytania proponuję kilka wstępnych odpowiedzi w postaci następujących propozycji:

Poprzez obalenie "chińskiej diaspory" jako organizującego konceptu dla studiów nad różnymi grupami imigrantów opuszczającymi Chiny od wieków do czasów obecnych, możliwe jest zaproponowanie innych koncepcji, unikając essentialistycznych pojęć takich jak "chińskość". Zamiast tego można wykorzystać bardziej złożone koncepcje takie jak wielość, różnorodność, kreolizacja, hybrydyzacja i inne do bardziej kompleksowego zrozumienia historii, kultur i literatur. Studia etniczne, inne studia "językowe" takie jak studia francuskojęzyczne czy anglojęzyczne, studia postkolonialne, studia transnarodowe i inne odpowiednie kierunki badań mogą być wykorzystane do studiów Sinofonii w ujęciu porównawczym.

Studia Sinofonii pozwalają nam ponownie przemyśleć relację między korzeniami a trasami, rozważając korzenie jako związane z miejscem, a nie przodkami, oraz trasy jako bardziej mobilne pojęcie oznaczające poczucie domu, a nie wędrówkę czy bezdomność. Oddzielenie poczucia domu od pochodzenia oznacza uznanie konieczności bycia podmiotem politycznym w określonym miejscu geopolitycznym w konkretnej chwili, z głębokimi zobowiązaniami lokalnymi. Połączenie poczucia domu z miejscem zamieszkania staje się więc aktem etycznym, wybierającym konkretne zaangażowanie polityczne na poziomie lokalnym. Stwierdzenie braku korzeni przez niektórych imigrantów pierwszego pokolenia, kierujące się nostalgia, jest czasem narcystyczne, nieświadome własnego konserwatyzmu czy nawet rasizmu. Miejsce zamieszkania może się zmienić, niektórzy migrują więcej niż raz, ale uznanie tego miejsca za dom może być najwyższą formą zakorzenienia. Trasy mogą zatem stać się korzeniami. To nie jest teoria o obywatelach mobilnych, którzy nie identyfikują się z lokalnym państwem narodowym i nie angażują się w lokalną politykę, lecz o polityzacji tej mobilności.

Gdy trasy stają się korzeniami, możliwe stają się krytyczne perspektywy wielokierunkowe. Przekraczając granice narodowe, społeczności Sinofonii mogą utrzymać krytyczną pozycję zarówno wobec kraju pochodzenia, jak i kraju osiedlenia. Nie musi to być wybór między ziemią przodków a miejscem zamieszkania, co często szkodzi imigrantom i ich potomkom. Chiński Amerykanin może być krytyczny zarówno wobec Chin, jak i Stanów Zjednoczonych. W przypadku Tajwanu, podwójna krytyka pozwala na wyłonienie się pozycji krytycznej, przekraczającej konwencjonalne skojarzenie Tajwanu z prawicą amerykańską, umożliwiającą krytykę chińskiej i amerykańskiej polityki izolacji oraz ich współpracy i współudziału bez konieczności wybierania jednego z nich ponad drugim. Koncepcja Sinofonii pozwala zatem na wyłonienie się krytycznej pozycji, która nie ulega naciskom nacjonalistycznym i imperialistycznym, umożliwiając wielokierunkową i wieloosiową krytykę. W ten sposób Sinofonia może być uznawana za metodę. Zaczerpnięcie z kategorii historycznych i empirycznych, takich jak społeczności, kultury i języki Sinofonii, pozwala na ich reinterpretację jako epistemologii.

W konkluzji warto wspomnieć o intrygującej opowiadaczce Ho Sok Fong, malezyjskiej pisarce, która w opowiadaniu "Nigdy tego więcej nie wspominaj" przedstawia ostro i krytycznie spojrzenie na świat z perspektywy Sinofonii. W opowiadaniu mężczyzna pochodzenia chińskiego, zamieszkujący Malezję, tajnie konwertuje na islam, aby skorzystać z ulg podatkowych i innych korzyści ekonomicznych zapewnianych przez rząd. W Malezji od około czterdziestu lat stosowana jest polityka "pozytywnej dyskryminacji" mająca zapewnić sukces Malajom w gospodarce i rządzeniu, ograniczając jednocześnie dostęp Chińczyków i Hindusów. Mężczyzna ten z pozoru zawarł również małżeństwo z dwiema muzułmańskimi kobietami, bez wiedzy swojej chińskiej żony. Wszystko szło dobrze do momentu jego śmierci. Na jego pogrzebie, zaplanowanym jako obrządek taoistyczny przez jego chińską żonę i dzieci, urzędnicy rządowi wtargnęli i ogłosili, że tylko muzułmanie mogą pochować muzułmanina. Wywiązuje się walka fizyczna o ciało zmarłego, gdzie dwie strony chwytają i trzymają połowę ciała w szarpaninie. W trakcie tego szarpania ciało wypróżnia się. Małe, twarde, rozbite kawałki odchodów trafiają na wszystkich, ponieważ gwałtowne ruchy szarpaniny tworzą duży promień ich rozrzutu. W rezultacie muzułmanie zabierają jego ciało, Chińczycy zbierają odchody i chowają je w rodzinnej mogile, a chińska żona, zgodnie z malezyjskim prawem, zostaje pozbawiona dziedziczenia majątku męża, gdyż nie może odziedziczyć mienia muzułmanina. Ta absurdalna scena może być idealną alegorią podwójnej krytyki rasizmu państwowego (państwa malezyjskiego) i kulturowego essentializmu chińskiego (rodziny chińskiej), wzmacniających się nawzajem, podczas gdy nikt nie jest odporny na odchody zmarłego, które równo zanieczyszczają wszystkich. To brzydka i śmierdząca hybryda, nie tożsama z hybrydą, którą celebrują niektórzy badacze teorii postkolonialnej - brzydka i śmierdząca właśnie dlatego, że hybryda nie jest uznawana przez rasizm państwowy i kulturowy essentializm, nie stanowi łatwego warunku. Sinofonia wyłania się z takiej trudności i złożoności.
#### 1.5
#### 1.6
#### 2.9
#### 3.13
#### 3.14

**COŚ TU JEST NIE TAK - POSZEDŁ MAIL DO PROSPERI**
:::

##   Chiu, K. F., & Zhang, Y. (2021, December 21). The Making of Chinese-Sinophone Literatures as World Literature. Hong Kong University Press. – INTRODUCTION. (DEADLINE: exam date). 
**DONE UDAŁO SIĘ CAŁE ZROBIONE**
:
:::info
Introduction
Chinese-Sinophone Literatures as World Literature

The book delves into the convergence of Chinese and Sinophone literatures within the wider scope of world literature. Initially, the authors aimed to explore "Chinese literature as world literature" but found that these terms—Chinese literature, Sinophone literature, and world literature—were often used interchangeably. Recognizing this conflation, the book seeks to bridge the gap between world literature scholarship and Chinese/Sinophone literary studies. The introductory chapter critically maps these disciplines, highlighting their nuanced differences and underlying debates. For instance, while they share a transnational perspective, the "world" in "Chinese-Sinophone literature as world literature" shouldn't be conflated with other contexts.

Moreover, the book challenges the term "world" and reevaluates the concept of "literature" by exploring neglected genres. It questions the hierarchy of world literature, particularly concerning children's literature and science fiction, emphasizing their global influence and legitimacy. Additionally, it delves into how media and technology impact literary understanding and prestige. The chapters discuss transmedia's role in textual composition and circulation, raising crucial questions about the evolving definition of "literature" in the context of world literature. Furthermore, the volume explores internet-driven literary recognition, an essential shift for smaller literature writers aiming to enter the global literary sphere. This book aims to navigate and illuminate these complex and evolving intersections between culture, language, technology, and literary expression.
:::
:::info
##### The Resurgence of World Literature as a Discipline
The resurgence of world literature as an academic discipline gained prominence in the 21st century, driven by the effects of globalization reshaping cultural dynamics. Despite its ties to globalization, world literature shouldn't be considered in isolation from this phenomenon. Both are integral to our cultural, political, and economic realities, as highlighted by Eric Hayot. The growing interest in world literature is evident in the surge of publications on the subject and the emergence of journals and book series dedicated to this field.

World literature's distinctiveness lies in its reliance on translated texts, differing from comparative literature that emphasizes original language readings. This shift in focus acknowledges the necessity of reading translated works, especially as non-Western literatures gain recognition. The discipline investigates how literary texts traverse boundaries, offering a broader, global perspective. The essence of world literature lies not only in spatial dimensions but also in temporal aspects, as it navigates the circulation and reading processes across cultures.

Notably, world literature extends beyond textual analysis to examine literary systems and their inequalities. Scholars like Pascale Casanova and Franco Moretti explore these structures, addressing positions and rivalries among different literary traditions. Casanova's study delves into dominated writers' struggles for acknowledgment within the world literary space, while Moretti emphasizes the unequal nature of world literature systems and proposes innovative methodologies like "distant reading."

The resurgence of world literature studies in the 21st century has enabled scholars to explore peripheral configurations of world literature across continents. Within the context of the Chinese scriptworld, China's historical centrality in East and Southeast Asia has led to two significant developments: an effort to reinforce Chineseness as a counterbalance to global dominance and a simultaneous exploration of Sinocentrism's variations across geographic locations. This duality in perspective—a centrifugal and a centripetal force—reflects China's position in the world of world literature, sparking debates among scholars about its role and influence on a global literary stage.

As this field evolves, it confronts the tensions between nationalism-driven assertions of China's centrality in world literature and the nuanced dialogues fostered by Sinophone studies, an area that seeks to understand the varied facets of Chinese literature in a global context.

##### The Challenge of Chinese and Sinophone Literatures as “Small Literatures”
Casanova’s classification of Chinese and Sinophone literatures as "small literatures" might seem contradictory given their extensive historical depth and widespread presence across Chinese-speaking communities globally. However, within the world literary space, these literatures are often deemed "small" due to limited international recognition and accessibility. Their struggle for acknowledgment and visibility mirrors the hierarchical structure of world literature, where dominant languages and literatures hold precedence.

Despite their "small" categorization, Chinese and Sinophone literatures have challenged the dominance of Western literary centers. Controversies surrounding Nobel laureates Gao Xingjian and Mo Yan, along with the nomination of Taiwanese writer Wu Mingyi for the Man Booker International Prize, signify their increasing prominence. This growing visibility reshapes the landscape of global book markets and academic discussions in world literature.

The emergence of science fiction by Chinese authors, such as Liu Cixin and Hao Jingfang, winning prestigious awards like the Hugo Award, disrupts traditional literary categorizations. Genre boundaries blur as Chinese science fiction gains recognition comparable to masterpieces of world literature, even finding its place on President Barack Obama's reading list. Additionally, Chinese epidemic fiction, spotlighted during the COVID-19 pandemic, offers insights into shared human experiences, reshaping the genre landscape of world literature.

Moreover, neglected genres like children's picturebooks, as discussed by Andrea Wu, are gaining significance. Literature's value systems face reevaluation amid globalization's challenges, especially as literary consecration mechanisms adapt to the digital realm, a topic explored by Michel Hockx and Kuei-fen Chiu in their chapters on the internet's virtual space.

##### “Chinese-Sinophone Literatures” and the Problematics of Chinese

The term "Chinese-Sinophone literatures" is introduced to emphasize the complexities associated with Chinese literature and its diverse manifestations across the Sinophone world. In contrast to the traditional understanding of "Chinese literature" centered on mainland China, the hyphen underscores the theoretical and critical tensions in conceptualizing Chinese and Sinophone literatures. The field of Sinophone studies reveals a hybrid and multifaceted landscape, challenging the homogeneity implied by the term "Chinese literature."

This distinction becomes crucial in discussions within the broader framework of world literature. The term "Chinese-Sinophone literatures" is preferred over "Chinese-language literature" to focus on the production and reception of translated versions rather than the original language context. The volume is concerned with works circulating in translational and transnational contexts, considering the impact of translations on the perception of these works globally.

The complexity of the term "Chinese" is further explored, highlighting debates around Chineseness in Anglophone Chinese literary studies. The example of Nobel Prize winner Gao Xingjian illustrates the multifaceted nature of this identity, where questions of nationality, ethnicity, and language intersect. The term "Sinophone" becomes relevant in capturing the broader identity of writers like Gao, who transcend traditional categorizations.

The volume acknowledges the problematics surrounding Chinese identity, urging readers to consider the intricate intersections of ethnicity, citizenship, language, and culture. By shifting the focus from the problematics of Chinese to issues of translation and reading in non-Chinese cultural contexts, "Chinese-Sinophone literatures as world literature" emerges as a dynamic and productive research domain, inviting scholars to explore new perspectives in the field.

##### “World Literature in Chinese” and “Global Chinese Literature”
The distinctions between "Chinese-Sinophone literatures as world literature," "world literature in Chinese," and "global Chinese literature" highlight shifts in literary studies beyond national boundaries. "World literature in Chinese" emerged in mainland China to explore literary works created outside its borders, emphasizing both common Chinese roots and the influence of non-Chinese locales. This concept focuses on texts by writers beyond mainland China, examining the dialectics of "Chineseness" and "Chinese identity."

On the other hand, "global Chinese literature," proposed by Tsu and Wang, seemingly mirrors "world literature in Chinese" but notably excludes studies of mainland Chinese literature. The former aims to dismantle the dominance of national Chinese literature, while the latter, primarily practiced by China-based scholars, lacks a critical stance against China-centrism and often employs diaspora as a stable framework.

These distinctions reflect divergent approaches between US-based scholars seeking to challenge China-centrism and China-based scholars maintaining a more rooted perspective. The critiques of diaspora in US-based studies contrast with its stable use in Chinese scholarly discourse on world literature in Chinese.

##### The World of Chinese-Sinophone Literatures as World Literature
The discussion about "Chinese-Sinophone literatures as world literature" calls for a clear distinction from terms like "world literature in Chinese" and "Sinophone literature." While the former encompasses literary works crossing geopolitical borders, gaining new life in the global literary sphere, the latter focuses on Sinitic-language literatures' minoritarian status, challenging notions of 'Chinese' or 'Chineseness.'

"World literature in Chinese" and "global Chinese literature" refer to all literary works in Chinese or by ethnic Chinese writers, irrespective of their citizenship, emphasizing the 'Chineseness' of these works. In contrast, "world literature," as defined by Damrosch, involves works that gain new life beyond their original culture, highlighting questions of circulation and reading in global literary space.

The distinction lies in how these works travel and gain recognition beyond national boundaries. The focus of "Chinese-Sinophone literatures as world literature" is on spatial movement, circulation, and the new life these works acquire, with a special emphasis on the dynamics of translation and the role of literary agents in their journey across cultures.

This distinction becomes clearer when considering "Sinophone literature," which delves into the production of Sinitic-language literatures in relation to Chinese literature in the Mainland, emphasizing their location and contextual shaping. Notably, while some works might belong to both categories, "Chinese-Sinophone literatures as world literature" is characterized by cross-linguistic movement and the pursuit of recognition beyond Chinese-speaking communities. This term also acknowledges pre-modern Chinese literature's presence in the world of world literature, recognizing some but not all works and authors from this extensive tradition.

##### Chapter Summary
The volume unfolds into four parts, commencing with "Conceptualization and Methods." Chapter 1, guided by Zhang Longxi, revisits the historical evolution of comparative literature and the shift in lingua franca impacting world literature, particularly in translating classical Chinese poetry. Yingjin Zhang's Chapter 2 explores China's portrayal in world literature, dissecting its visibility, cosmopolitanism, and globalization in Western scholarship, echoing similar debates in world cinema. Shu-mei Shih in Chapter 3 introduces "relational comparison" as a means to reveal global interconnectedness, bridging the disparities in the constitution of world literature.

Part II, "Translation Circuits," focuses on translation's role in shaping Chinese literature as world literature. Satoru Hashimoto, in Chapter 4, examines Takeuchi Yoshimi's engagement with Lu Xun's writings, uncovering modes of reading across Asian horizons, suggesting regional pathways to world literature. Andrea Bachner's Chapter 5 delves into early 1920s literary exchanges between Latin America and China, proposing a shift in world-literary patterns focusing on literary hospitality.

In Chapter 6, "The Worlding of Chinese Science Fiction," Mingwei Song explores the global impact of Chinese science fiction, examining the "Chinese" elements preserved or transformed in translations, showcasing the genre's position in world literature.

Part III, "Genre Matters," amplifies the role of genres in shaping world literature. Wendy Larson, in Chapter 7, examines the issues arising from Gao Xingjian and Mo Yan's Nobel Prize recognition, pondering their styles and reception in the West. Tong King Lee in Chapter 8 extends the notion of translation to poetry, discussing cross-lingual and intersemiotic instantiations of contemporary Chinese writing. Andrea Wu's Chapter 9 introduces children's picturebooks, using Guji Guji as an example to highlight transculturality in local texts' transformation into world literature.

Part IV, "Literary Lives on Transmedia and the Internet," scrutinizes digital platforms' influence on world literature. Michel Hockx in Chapter 10 explores a Chinese literary group, Black and Blue, operating predominantly online, and Kuei-fen Chiu in Chapter 11 examines the role of digital platforms in shaping the international recognition of the Taiwanese writer Li Ang.

Ultimately, the volume underscores circulation and reading as essential elements shaping Chinese-Sinophone literatures as world literature, signaling a new age beyond linguistic barriers, leveraging circulation, translation, and transmediation in the realms of a globalized literary landscape.
:::

##  Zhang, Ran, Ether (https://clarkesworldmagazine.com/zhang_01_15/). & 

##  Liu, K. (2018, August 21). Invisible Planets. Tor Books. – “CITY OF SILENCE”. (DEADLINE: exam date). 

## Li, Y. (2012, June 28). A Thousand Years of Good Prayers. HarperCollins UK. & 
1. Extra
a. Granny lin
b. Mąż, śmierć
c. Potem idzie pracować do szkoły
d. Chłopiec Kang (rodzice mają wyjebane w niego, granny go kocha)
e. Skarpetki
f. On się chowa a ją wywalają
2. After a Life
a. Mr and mrs Su
b. Córka beibei chora
c. Mr and mrs fong
d. Zdrada i krycie go
e. Żona w pierdlu była
f. Stockbrokerage
g. Wypalenie miłości (oni byli kuzynami wgl)
h. Śmierć beibei i chyba odnowa miłości
3. Immorality
a. Najpierw eunuchowie Great Papas i cleaning (ucinanie chujka)
b. Ziomek z twarzą jak dictator
c. Famine (głód)
d. Dictator impersonator
e. Złapali go z prostytutką i jego prestiż się skończył potem odciął sobie chujka na grobie
matki
f. Nie znaleziono jego chujka wiec idk czy znajdzie spokój po śmierci jak go pochowają
4. The princess of nebraska
a. Sasha, Boshen i Yang
b. Ameryka, Mongolia, Chiny
c. Ciąża
d. Opera pekińska, nan dan
e. Na końcu jednak nie usuwa dziecka bo ją kopnęło i poczuła miłość i nadzieje
5. Love in the Marketplace
a. Sansan i Tu i Min
b. Protesty, tiananmen, Zdrady obietnic, ameryczka
c. Słonecznik
d. Jajka
e. Ziomek co za 10 yuanow pozwala ludziom sobie wbijac nóż
6. Son
a. Han
b. Przyjechal z ameryczki do Pekinu odwiedzić mame
c. Chrześcijaństwo kościół
d. Gej
e. Wcześniej matka była członkiem communist party ale już nie
f. Ojciec i matka kiedyś spalili biblie hana
g. On chce mame odwieźć od kościoła
h. Dwojka dzieci żebraków
i. Wypadek samochody chłopiec potrącony
7. The Arrangement
a. Ruolan, matka i Uncle Bing
b. Ojciec wyjeżdża ciągle
c. Matka chora ale udaje
d. Ruloan ma problem do niej
e. Ma obsesje dziwna na punkcje wujka Binga
f. Okres
g. Rozwód
h. Okazuje się ze matka nie mogla mieć dzieci a ojciec zakochany w jakiejś wdowie a
ruolan adoptowana
i. Wujek bing okazuje się nie być starym zbokiem i ją odrzuca ess
8. Death is not a bad joke if told the right way
9. Persimmons
a. Lao Da
b. Nie ma deszczu jest susza
c. Kara bo Ziomek wymordował 17 osób
d. Bo zabili mu synka (utopili)
e. Jego żona się sama zabiła ale ją mega chwalą że była super żoną
f. Birth control office, one child per family
10. A thousand years of good prayers
a. Mr Shi a rocket scientist
b. Ameryka
c. Gada z babeczką w parku po swoich jezykach ale czuje jakby się rozumieli
d. Córka mało gada, rozwiedziona, on się martwi, ale jednak się okazało ze to ona
chciała rozwodu i ma romansik
e. A ten mr shi stracil tą super prace kiedys bo gadal z laska, to nie romans ale czuł ze się
rozumieją, czy to nie milosc?
f. Nic nie dzieje się bez przyczyny, na wszystko it must havde taken a long time of good
prayers

##   Aw, T. (2021, September 2). Strangers on a Pier: Portrait of a Family. HarperCollins UK. (DEADLINE: exam date). 

##   Basciano, B. (2016). “A Linguistic Overview of Brand Naming in the Chinese-speaking World.” 
• Brand names play important role in marketing strategies (they may affect success or failure of
a brand)
• Should have positive meaning and connotations, be short, easy to memorize
• In choosing a name one should take into account phonological, morphological and semantic
aspects
• Ponieważ j chiński się różni od europejskiego i kultura jest inna to te nazwy muszą powstawać
inaczej (trudniejsze jest wymyślenie dobrej nazwy po chińsku) i western companies muszą
dostosować swoje nazwy wchodząc na chiński rynek
• In chinese bc of characters we cannot dissociate meaning from the sound
• We should choose a name that is resembles the original name phonologically but also has a
positive meaning (preferably connected to the products and its features)
• In Chinese, brand names are formed mainly by borrowing an existing term, through
abbreviation or compounding
• Brand names formed through compounding
o Najlepsza metoda
o Names made of two syllables are the most common; monosyllabic brand names are
not common at all. If a monosyllabic name is chosen, it is usually followed by the
word 牌 pái ‘brand’
• Brand names based on chengyu
• Acronyms and Initialisms
o using latin words, np. DMTG)
• Alphanumeric and Other Brand Names Containing Digits and Letters
o 555 (batteries and cigarettes) / 5A (toothbrushes)
o There are also brand names formed by a combination of Chinese characters and Latin
letters or digits: A 家家具 A jiā jiājù ‘A home.furniture’ (home furniture)
o Liczby mają mega duże znaczenie więc nie można tak o byle jak wybrać (np. 4 i 7 są
chujowe, ale 8 jest super; a jak jest np. dwucyfrowa liczba to lepiej jakby był balans
pomiędzy yin i yang)
o Chinese are more easily influenced by numbers than letters
• Foreign and Foreign-sounding Names
o Im się kojarzą z luksusem tez itp. Bo wiadomo od razu ze western
o they are built as if they were the phonetic translation of a foreign name
o znaki musze miec neutralne albo positive meaning
•
•
• Semantically, Chinese brand names tend to have a positive connotation,
o nature-related words
o fortune-related words
o beauty and intimacy related words
o colours
o numerals
• brand names often contain characters that allude to the characteristics and qualities of the
products or services
• there are five brand naming strategy options to enter the East- and Southeast Asian markets:
o 1. entering the market with a global (original) brand. This strategy may take
advantage of the positive associations connected to Western products, such as the
perceived higher quality;
o 2. entering the market with a transliterated brand. This strategy allows to recall the
original sound of the brand adapting it to the characteristics of the host language;
o 3. entering the market with a directly translated brand. This strategy emphasizes the
meaning of the brand;
o 4. entering the market with a combination of the original brand and a transliterated
name;
o 5. entering the market with a combination of the original brand and the directly
translated name
• the translated brand name should be short, preferably composed of two syllables/characters
(see above). Also, characters containing too many strokes or uncommon characters should be
avoided
• the translated name should be sonorous (musi mieć wydźwięk)
• characters with a positive meaning are preferred
• characters homophonous or near-homophonous to words with an ominous, vulgar or
negative meaning must be avoided
• meaningful translated brand names are more effective
SPOSOBY TWORZENIA NAZWA
• Literal Translation
o Red Bull: 红牛 hóng-niú ‘red-bull
• Phonetic Adaptation
o Ferrari: 法拉利 fǎ-lā-lì ‘law-pull-benefit’
o Being meaningless, these names are not particularly easy to memorize and do not
convey positive suggestions
o names formed through pure phonetic adaptation immediately identify the products
as foreign, thus they may result attractive in a way
• Phonetic-semantic Adaptation
o The best
o 可口可乐
• Graphic Loans
o Japanese companies can choose to adopt graphic loans
o Honda: 本田 (a surname): 本田 běn-tián
• Creation of Original Names
o creations describing the characteristics/qualities/benefits of the product, its function
or, in any case, containing characters with a positive connotation
o Sprite: 雪碧 xuě-bì ‘snow-jade.green’
• Hybrid Forms
o different strategies are combined
o The Chinese version of the brand name Starbucks is formed by 星 xīng ‘star’, which
translates the first part of the name, and 巴克 bākè, i.e. the phonetic adaptation of
bucks
•
• Regional Variation in Brand Names
o Przez to ze istnieje the great linguistic and cultural differences within the Chinesespeaking world, making it very difficult to create a universal Chinese name.
o Since Chinese characters can be pronounced differently in different dialects,
companies should find a name which sounds pleasant and easy to pronounce in all
major language markets for the brand, avoiding characters whose pronunciation in a
given dialect has homonyms with a negative meaning